4 Απρ 2008

ΑΥΤΟ ΕΝΝΟΟΥΝ ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ...

«
Αξιολόγηση» πανεπιστημίων και ΤΕΙ σημαίνει μοχλός προσαρμογής των ιδρυμάτων στις απαιτήσεις της αγοράς. Γι' αυτό και στις αρμόδιες για την «αξιολόγηση» αρχές σε Ελλάδα και Ευρώπη συμμετέχουν εκπρόσωποι της Κεντρικής Ενωσης Επιμελητηρίων και της Ευρωπαϊκής Ενωσης Βιομηχάνων, αντίστοιχα. Τα περί «κοινωνικής λογοδοσίας» των ιδρυμάτων μέσω της «αξιολόγησης» (που λένε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) είναι υποκρισία, αφού για να υπάρξει κοινωνικός έλεγχος πρέπει να υπάρχει κοινωνικός σχεδιασμός. Οταν ο σχεδιασμός της οικονομίας στοχεύει στη μεγιστοποίηση των κερδών του κεφαλαίου, τι θα ελέγξει ο λαός; Αν κερδίζουν τα μονοπώλια;
Η ΔΑΠ αναλαμβάνει να πείσει τους φοιτητές ότι δήθεν η «αξιολόγηση» είναι προς το συμφέρον τους. Από πότε τα συμφέροντα των φοιτητών ταυτίζονται με αυτά του κεφαλαίου; Λέει η ΔΑΠ: «Οφείλουμε να εντοπίσουμε τα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες των ιδρυμάτων μας και να τα διορθώσουμε». Τα προβλήματα τα καταδεικνύει το κίνημα συνεχώς, τα βροντοφωνάζουν φοιτητές και σπουδαστές καθημερινά. Η ΔΑΠ χρειάζεται τα ερωτηματολόγια της «αξιολόγησης» για να τα μάθει;

Λέει ακόμα: «Να κρίνουμε τους καθηγητές μας ως προς το διδακτικό και ερευνητικό τους έργο» και σε άλλο σημείο, πάλι για τους καθηγητές, λέει: «Είναι αναγκαίο να γίνει άμεσα "εκκαθάριση" όσων με μυστήριους τρόπους απολαμβάνουν όσα άλλοι κερδίζουν μετά από χρόνια δουλειάς»... Προκλητικό! Με τι υπόβαθρο μπορεί ένας φοιτητής 18, 20, 23 χρόνων να κρίνει το επιστημονικό - ερευνητικό έργο του καθηγητή του; Οσο γι' αυτούς που κερδίζουν με «μυστήριους τρόπους» περιουσίες, δεν είναι άλλοι από τους πανεπιστημιακούς που κλείνουν συμφωνίες με επιχειρήσεις, που στήνουν οι ίδιοι εταιρείες (βλέπε spin off), αυτούς που, σε τελική ανάλυση, θα «αξιολογούνται» θετικότερα από τους υπόλοιπους καθηγητές που απασχολούνται με τη διδασκαλία και την έρευνα μέσα στο πανεπιστήμιο.

Η ΠΑΣΠ επίσης λέει «ναι στην αξιολόγηση του διδακτικού και ερευνητικού έργου των καθηγητών από τους φοιτητές», αλλά και «ναι σε μια αξιολόγηση που δεν κατηγοριοποιεί τις σχολές με κριτήρια της αγοράς αλλά με κύριο στόχο την ποιοτική αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου». Δηλαδή, λέει «ναι» στην κατηγοριοποίηση, «ναι» στον ανταγωνισμό των ιδρυμάτων για το ποιο θα υπηρετεί καλύτερα τις ανάγκες της αγοράς, ποιο θα εξασφαλίζει περισσότερα κέρδη στις επιχειρήσεις! Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία γι' αυτό. Εξάλλου, ο Γ. Παπανδρέου πάντα συνδέει την «αναβάθμιση» του πανεπιστημίου με το άνοιγμά του στην αγορά...
Ενώ και το ΔΙΚΤΥΟ βάζει θέμα σε προκηρύξεις του για «ελευθερία των φοιτητών να μαθαίνουν όπως αυτοί κρίνουν (...) και τελικά να έχουν το δικαίωμα να κρίνουν οι ίδιοι τους διδάσκοντες». Πάτησαν, με άλλα λόγια, την μπανανόφλουδα ότι δήθεν με την «αξιολόγηση» θα έχουν λόγο οι φοιτητές. Ομως, στα «ιδιωτικοποιημένα» ιδρύματα που θα δημιουργήσει η «αξιολόγηση» οι φοιτητές θα αντιμετωπίζονται ως «πελάτες» γι' αυτό και τους δίνεται λόγος στην «αξιολόγηση». Ετσι τους θέλουν, άραγε, τους φοιτητές αυτές οι παρατάξεις; Απ' την άλλη, όπου έχει εφαρμοστεί η «αξιολόγηση» στο εξωτερικό, η γνώμη των φοιτητών οδήγησε σε υποχώρηση της «δύσκολης» γνώσης, άρα και υποχώρηση της ίδιας της επιστήμης, δηλαδή, οι φοιτητές έγιναν συνένοχοι, υπαγόρευσαν οι ίδιοι την υποβάθμιση των πτυχίων τους!

ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ!!9 ΑΠΡΙΛΗ ΙΣΧΥΡΗ ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ Κ.Σ

12 Μαρ 2008

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗΣ Κ.Σ. ΓΙΑ ΤΑ ΑΕΙ


Όλοι εμείς που σπουδάζουμε στα ΑΕΙ της χώρας και βιώνουμε τις συνέπειες της αντιεκπαιδευτικής – αντιλαϊκής πολιτικής ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ε.Ε. και των βιομηχάνων στα μορφωτικά δικαιώματα και το εργασιακό μας μέλλον:

Δεν ανεχόμαστε την ακριβοπληρωμένη ημιμάθεια, τους όλο και περισσότερους ταξικούς φραγμούς, το αφόρητο οικονομικό φορτίο σπουδών στις πλάτες μας και των οικογενειών μας. Δεν ανεχόμαστε την υποβάθμιση των σπουδών μας με τη διάσπαση σε κύκλους και το διαμελισμό τους σε σκόρπιες γνώσεις και δεξιότητες, τη μετατροπή των πτυχίων μας σε πιστοποιητικά χωρίς αντίκρισμα. Δεν ανεχόμαστε να ζούμε με τον εφιάλτη της ανεργίας. Δεν ανεχόμαστε να δουλεύουμε τα εξαντλητικά ωράρια με τα 10ωρα και τα 12ωρα για εξευτελιστικές αμοιβές.

Καταδικάζουμε την ιδιωτικοποίηση, την εξίσωση των ΑΕΙ με τα ΙΕΚ – ΚΕΣ, την άμεση ή έμμεση αναθεώρηση του άρθρου 16, την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων και το νόμο πλαίσιο – έκτρωμα που απαιτούμε να καταργηθεί. Αντιπαλεύουμε την πλήρη υποταγή και τον ασφυκτικό έλεγχο της Ανώτατης Εκπαίδευσης από τις δυνάμεις της αγοράς, το κεφάλαιο.

Αγανακτούμε με τη σαπίλα & τη διαφθορά που ενισχύουν οι νόμοι για την επιχειρηματική λειτουργία του πανεπιστημίου, αλλά και οι παρατάξεις της υποταγής με συναλλαγές, ρουσφέτια και εκβιασμούς.

Απαιτούμε ολόπλευρη επιστημονική μόρφωση και επάρκεια, οι σπουδές να είναι δωρεάν, να μη δίνουμε ούτε ένα ευρώ από την τσέπη μας για σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, αναλώσιμα. Να υπάρχει φοιτητική μέριμνα ώστε να μπορεί κάθε φοιτητής απρόσκοπτα να σπουδάζει. Απαιτούμε τα πανεπιστήμια να λειτουργούν, να διδάσκουν και να ερευνούν με σκοπό τη διαρκή βελτίωση του επιπέδου ζωής όλου του λαού και όχι των μεγαλοεπιχειρηματιών, των εφοπλιστών και των βιομηχάνων.

Παλεύουμε για μια ριζικά διαφορετική παιδεία, για αποκλειστικά ΔΗΜΟΣΙΑ & ΔΩΡΕΑΝ, ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ενάντια στην κατηγοριοποίηση σχολών και αποφοίτων στις σπουδές διαφόρων ταχυτήτων

Στις σημερινές συνθήκες που η κατάσταση κάθε λαϊκής οικογένειας έχει φτάσει στα όριά της, που εντείνεται η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια σε κάθε νέο, σε κάθε φοιτητή και φοιτήτρια, ο μόνος δρόμος και η μόνη ελπίδα για τις ανάγκες και τα όνειρά μας είναι η εναντίωση και η αμφισβήτηση της πολιτικής που γεννάει τα σκάνδαλα, τα προβλήματα, τους αντιλαϊκούς νόμους. Είναι η κοινή δράση και συμπόρευση με την εργατική τάξη και όλο το λαό ενάντια στον κοινό μας εχθρό, την πολιτική που υπηρετεί τα κέρδη με όποια μάσκα κι αν φορά, έτσι ώστε η πάλη μας να ασκεί ουσιαστική πίεση και να έχει πραγματικά ανατρεπτικά χαρακτηριστικά. Για να ανοίξει ο δρόμος σε μια οικονομία και πολιτική που θα υπηρετεί ολόπλευρα τις ανάγκες μας για μόρφωση, δουλειά και ζωή με δικαιώματα.

Με ισχυρό, μαζικό & διεκδικητικό φοιτητικό κίνημα! Με συλλόγους ζωντανούς, όπου όλοι οι φοιτητές να συμμετέχουν, να ενημερώνονται και να έχουν λόγο! Με εκπροσώπους που δε θα χρησιμοποιούν την ψήφο μας για είναι μεσάζοντες και χειροκροτητές της κυβερνητικής πολιτικής. Να οργανωθεί αγωνιστικά από τα κάτω μέχρι πάνω το φοιτητικό κίνημα και να γίνει Πανσπουδαστικό συνέδριο.


Χρειαζόμαστε ισχυρή ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ!


Για όλους τους παραπάνω λόγους:

Συμμετέχουμε στο ψηφοδέλτιο της Πανσπουδαστικής Κίνησης Συνεργασίας, παλεύουμε για την ενίσχυση της πολύμορφα, αποφασιστικά και καλούμε όλους τους φοιτητές να κάνουν το ίδιο!!!

10 Μαρ 2008

Πολυμέτωπη επίθεση στα δικαιώματά μας

Εξελιξεις σε ΑΕΙ και ΤΕΙ

Για όσους τρέφουν και πολύ περισσότερο σπέρνουν αυταπάτες ότι το διάστημα που διανύουμε δεν διαμορφώνονται «συγκυρίες» που απαιτούν τη δυναμική απάντηση από το φοιτητικό κίνημα, ο Ευριπίδης Στυλιανίδης ξεκαθάρισε εκ μέρους της κυβέρνησης ότι το 2008 θα είναι χρονιά πολυμέτωπης επίθεσης σε όλες τις πλευρές της εκπαίδευσης, από την πρωτοβάθμια ως τα μεταπτυχιακά και την έρευνα. Σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου στη Θεσσαλονίκη, ο Υπουργός Παιδείας καθόρισε για άλλη μια φορά τους άξονες στους οποίους θα κινηθεί η πολιτική της ΝΔ -πάντα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης- και «έκλεισε το μάτι» στο ΠΑΣΟΚ, καλώντας «κάθε πολιτική δύναμη να αναλάβει τις ευθύνες της».

«Ανταγωνιστικότητα»-«δια βίου εκπαίδευση» — υποταγή των ΑΕΙ και ΤΕΙ στις ανάγκες της αγοράς — εργαζόμενοι που να υποτάσσονται στις αχόρταγες ανάγκες του κεφαλαίου για κερδοφορία είναι οι βασικοί στόχοι τους οποίους ακόμα πιο έντονα θα κυνηγήσει φέτος η κυβέρνηση. Πέρα από τη βέβαιη συμπαράσταση που θα βρει στην αντιπολίτευση, από το ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ (βλέπε κατάθεση τροπολογιών για το νόμο-πλαίσιο, στήριξη της εφαρμογής του από τους πανεπιστημιακούς – μέλη του κτλ) αφού όπου μπορούν βάζουν και αυτοί ένα χεράκι, προσδοκά και εύχεται να μη συναντήσει και πολλές δυσκολίες από τους φοιτητές και το λαό. «Δυσκολίες» και εμπόδια που μπαίνουν από το φοιτητικό και το λαϊκό κίνημα και, ειδικά τα τελευταία χρόνια, δυσκολεύουν τη ζωή σε όσους υπερασπίζονται και προωθούν την αντιλαϊκή-αντιεκπαιδευτική πολιτική μέσα στα υπουργικά γραφεία, στα γραφεία του ΣΕΒ, στις τμηματικές συνελεύσεις, μέσα και έξω από τις σχολές.

Ξεκάθαρο πρέπει να έχουμε κάθε στιγμή ότι μέσα από την υποβάθμιση και την εμπορευματοποίηση της Παιδείας θέλουν να παράγουν εργαζόμενους υποταγμένους με δεξιότητες (αντί για γνώσεις) που να προσαρμόζονται ολοένα και περισσότερο στις εναλλασσόμενες ανάγκες του κεφαλαίου, να μη διεκδικούν να μην έχουν δικαιώματα.

>> Εφαρμογή Νόμου-Πλαισίου:

«Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε 4 συγκεκριμένα βήματα τα οποία και ολοκληρώνονται το επόμενο διάστημα (…) η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που έγινε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η οποία ολοκληρώνεται με την ψήφιση του γενικού κανονισμού λειτουργίας των Πανεπιστημίων, τετραετούς οικονομικού προγραμματισμού, τη σύνδεση των Πανεπιστημίων με την αγορά και την αξιολόγηση των πανεπιστημίων»*.

Σε στενή συνεργασία με τα εκάστοτε τσιράκια που διαθέτουν μέσα στις τμηματικές συνελεύσεις των σχολών, από τις φοιτητικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ αλλά και τους συμβιβασμένους προέδρους και καθηγητές, ψηφίζουν με χέρια… και πόδια πολλές φορές, μια μια τις διατάξεις του νόμου-Πλαισίου ώστε να εφαρμοστεί, το έκτρωμα αυτό, σε κάθε σχολή και τμήμα. Στο στόχαστρο μπαίνει η δωρεάν λειτουργία των πανεπιστημίων, το ακαδημαϊκό άσυλο, το πρόγραμμα και το περιεχόμενο των ίδιων των σπουδών ώστε να «παράγονται» από τα «Πανεπιστήμια ΑΕ» εργαζόμενοι φθηνοί, μισομορφωμένοι και ευέλικτοι. Πάντα υπό την απειλή της αναστολής της χρηματοδότησής τους, η «υποχρεωτική» εφαρμογή του φέρνει τα τμήματα όλο και πιο βαθιά στην αγκαλιά των επιχειρήσεων.

>> Κοινοτική Οδηγία 36/05 για τα ΚΕΣ

Με το πρόσχημα ότι με την εναρμόνιση της χώρας μας στην ευρωπαϊκή οδηγία για την ισοτίμηση των ΚΕΣ με τα ΤΕΙ και τα ΑΕΙ, τα κέντρα αυτά θα ελέγχονται από το Υπουργείο Παιδείας και δεν θα «παρέχουν υπηρεσίες ανεξέλεγκτα»* προωθείται η νέα αυτή υποβάθμιση των πτυχίων μας. «Εμπόδιο» για να περάσει η κυβέρνηση και αυτή την αντιδραστική ρύθμιση στέκεται το άρθρο 16 που δυστυχώς για αυτούς δεν έχουν καταφέρει ακόμα να αναδιαρθρώσουν και να κόψουν επιμελώς τα σημεία που αναφέρουν ότι το κράτος οφείλει να παρέχει «δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους». Στην ουσία η αναγνώριση των ΚΕΣ σημαίνει αχρήστευση των πτυχίων των ΑΕΙ και ΤΕΙ, μεγαλύτερη ανεργία και πτυχία που θα συνεπάγονται χαμηλούς μισθούς και ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα. Αντί για εφόδιο για σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα, τα πτυχία γίνονται πιστοποιητικά ανεργίας.

>> Νομοσχέδια για την Ερευνα και τα Μεταπτυχιακά:

«Είναι ένα νομοσχέδιο που δίνει τη δυνατότητα στα Πανεπιστήμια να συμμετέχουν στην έρευνα…συνδέει το πανεπιστήμιο με την αγορά εργασίας και δημιουργεί έτσι μία δυναμική σχέση που μας επιτρέπει να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες του μέλλοντος»

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο για την έρευνα, που έφερε για ψήφιση η κυβέρνηση τις προάλλες στη Βουλή εξυπηρετεί την ανάγκη του κεφαλαίου να υποτάσσεται η έρευνα και τα αποτελέσματά της όλο και περισσότερο στις ανάγκες των επιχειρήσεων. Αντί, λοιπόν, η έρευνα να στρέφεται στην επίλυση των προβλημάτων του λαού μας, να βελτιώνει τη ζωή και την καθημερινότητά του, κεντρικός στόχος της πολιτικής τους είναι να καθορίζει η ιδιωτική πρωτοβουλία (βλέπε εταιρείες) το ερευνητικό έργο, άρα και το περιεχόμενό της. Η πενιχρή χρηματοδότηση των κρατικών ερευνητικών κέντρων και το γεγονός ότι ήδη οι ερευνητές σήμερα κυνηγάνε σπόνσορες για να χρηματοδοτήσουν τις έρευνές τους, με τις ανάλογες υποχωρήσεις στο περιεχόμενό τους, είναι ένα μικρό δείγμα του τι θα ακολουθήσει. Θέλουν την έρευνα εμπορεύσιμο προϊόν.

Παράλληλα το νομοσχέδιο για τα μεταπτυχιακά εδραιώνει ακόμα καλύτερα την ήδη υπάρχουσα ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των μεταπτυχιακών σπουδών που λειτουργούν με δίδακτρα και στενές σχέσεις με τις επιχειρήσεις. Η ουσία του προωθείται ήδη μέσα από αλλαγές στα προγράμματα σπουδών και την ίδρυση περαιτέρω μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Πετσοκόβοντας τη γνώση, σπάζοντας τις σπουδές σε κύκλους, κόβουν σημαντικά μαθήματα και εργαστήρια από τα προπτυχιακά τμήματα για να δημιουργήσουν πολλές φορές -αμφιβόλου χρησιμότητας- μεταπτυχιακά τα οποία εξάλλου θα καλούνται να βρουν μόνα τους πόρους λειτουργίας.

* Αποσπάσματα από Συνέντευξη Τύπου, Ευ. Στυλιανίδης 21-2-08